Kwiatowe Dyplomy 2026. Egzamin z myślenia kwiatami

Na początku września 2026 roku Arboretum Wojsławice stało się miejscem wyjątkowego spotkania florystyki, natury, sztuki i edukacji. To właśnie tutaj odbyły się Kwiatowe Dyplomy Szkoły Florystycznej Kwitnące Horyzonty – kilkudniowe wydarzenie, które połączyło egzaminy praktyczne i teoretyczne, wystawę florystyczną oraz finałowe widowisko „Rajski Sen”.

Tydzień Kwiatowych Dyplomów był intensywnym czasem pracy, emocji i spotkań z florystyką w wielu odsłonach. W środę do pracy przystąpiły uczestniczki Mistrza Florystyki 9.0. Egzamin rozpoczęły od najbardziej wymagającego zadania – dużej formy florystycznej. Prace mistrzyń trwały praktycznie dwa dni, przez środę i czwartek. W czwartek swój egzamin praktyczny realizowały uczestniczki Florysty 17.0, podczas gdy mistrzynie kontynuowały pracę nad swoimi kolekcjami. W piątek odbyła się część teoretyczna egzaminu, a w sobotę przyszedł czas na wielki finał – widowisko „Rajski Sen”, w którym florystyka spotkała się z modą, ciałem, ruchem i emocjami.
Tegoroczna edycja pokazała, że egzamin florystyczny może być czymś znacznie więcej niż sprawdzianem technicznych umiejętności.

– To nie był egzamin z robienia ładnych rzeczy z kwiatów. To był egzamin z myślenia kwiatami – zauważa Monika Bębenek, założycielka Kwitnących Horyzontów.

U florystek oznaczało to myślenie o ogrodzie, sezonowości, roślinie, przestrzeni, technice i warsztacie. U mistrzyń – pójście jeszcze dalej: w stronę emocji, interpretacji, własnego języka artystycznego i umiejętności zbudowania spójnej kolekcji.

Florysta 17.0 – ogród jako punkt wyjścia
Do egzaminu Florysta 17.0 przystąpiło osiem florystek. Tematem przewodnim był ogród – przestrzeń, w której roślina nie jest jedynie materiałem dekoracyjnym, lecz żywym, sezonowym tworzywem. Każda z uczestniczek miała za zadanie wykonać cztery prace: bukiet, bukiet ślubny, kompozycję w koszu oraz fitodesign. To ostatnie zadanie jest już znakiem rozpoznawczym egzaminów w Kwitnących Horyzontach. Nasadzenie nie sprawdza bowiem wyłącznie umiejętności komponowania roślin. Wymaga zrozumienia ich charakteru, wzajemnych relacji, przestrzeni oraz zasad budowania kompozycji.
W tym roku szczególnie mocno wybrzmiała również sezonowość materiału. Egzamin odbywał się w otoczeniu Arboretum Wojsławice, a ogromna ilość dostępnego materiału roślinnego pozwalała pracować z tym, co daje natura o tej porze roku. Natura nie była dodatkiem do prac. Była ich głównym tworzywem.

Mistrz Florystyki 9.0 – emocje zapisane w kwiatach
Jeszcze bardziej rozbudowane zadanie czekało na trzy uczestniczki programu Mistrz Florystyki 9.0. Każda z mistrzyń wylosowała emocję, która stała się punktem wyjścia do stworzenia całej kolekcji egzaminacyjnej:

• Izabela Sochacka-Jamróz – nostalgię
• Marta Majszak – złość
• Marzena Partyka – miłość

Tym samym zadanie przestało być wyłącznie sprawdzianem warsztatu. Stało się próbą odpowiedzi na pytanie: jak opowiedzieć emocję za pomocą kwiatów? Kolor, forma, linia, faktura, materiał i sposób budowania kompozycji musiały podporządkować się jednej idei. Każda z mistrzyń tworzyła w ramach swojej kolekcji dużą formę, bukiet, bukiet ślubny oraz body decoration. Najważniejsza była spójność – nie tylko poszczególnych prac, ale całej wypowiedzi artystycznej.

Mistrzynie zmierzyły się również z zadaniem szczególnie charakterystycznym dla Kwitnących Horyzontów – stworzeniem trwałego obiektu monogatunkowego. Tym razem punktem wyjścia był liść. Ograniczenie materiału było jednocześnie największym wyzwaniem. Jak wiele można powiedzieć, mając do dyspozycji tylko jeden rodzaj materiału roślinnego? Odpowiedzi należało szukać w jego rytmie, strukturze, powtarzalności i transformacji. Zadanie wymagało odejścia od oczywistych skojarzeń i pokazania, że nawet najbardziej ograniczony materiał może stać się podstawą rozbudowanej, autorskiej wypowiedzi.

Kwiaty, ciało i moda
Jednym z najbardziej widowiskowych elementów egzaminu stało się body decoration, które następnie weszło w dialog z modą podczas finałowego pokazu. Kwiatowe kreacje zostały zestawione ze strojami przygotowanymi przez Martę Pietrzyk. Florystyka wyszła więc poza klasyczną formę kompozycji i pojawiła się na ciele, w ruchu i w relacji z ubraniem. Tak powstało finałowe widowisko „Rajski Sen” – moment, w którym emocje wcześniej zapisane przez mistrzynie w materiale roślinnym zaczęły funkcjonować również poprzez sylwetkę, ruch i scenę. To właśnie tutaj egzamin spotkał się ze sztuką performatywną, a florystyka pokazała swoje kolejne oblicze: jako forma opowiadania historii i budowania nastroju. Patronat medialny nad pokazem objął nasz portal.

Egzamin na wysokim poziomie
Tegoroczne Kwiatowe Dyplomy wyróżniały się nie tylko skalą wydarzenia, lecz przede wszystkim poziomem prac i wymaganiami stawianymi uczestniczkom. Duża ilość wysokiej jakości, sezonowego materiału roślinnego pozwoliła pokazać florystykę opartą na uważnym obserwowaniu natury. Nie chodziło o przykrywanie roślin formą, ale o wydobywanie ich potencjału. To podejście było widoczne zarówno w zadaniach florystek, jak i mistrzyń – choć każda grupa otrzymała inne wyzwania. Na poziomie Florysta 17.0 kluczowe były warsztat, technika, kompozycja, znajomość roślin i umiejętność pracy z sezonowym materiałem. Na poziomie Mistrza Florystyki dochodziły do tego koncept, emocja, interpretacja i indywidualny język twórczy.

Komisja sędziowska
Prace uczestniczek egzaminów oceniała trzyosobowa komisja, w której spotkały się doświadczenie zawodowe, praktyka egzaminatorska i kompetencje sędziowskie:

• Magdalena Subocz – florystka, architektka krajobrazu, designerka, sędzia i egzaminatorka,
• Rafał Kawałko – mistrz florystyki, sędzia Florint oraz absolwent Kwitnących Horyzontów,
• Monika Bębenek – mistrzyni florystyki, wicemistrzyni Polski, sędzia Florint, egzaminatorka OKE oraz Izby Rzemieślniczej.

Ich zadaniem było nie tylko ocenienie efektu końcowego. W przypadku tak rozbudowanych egzaminów liczy się również sposób myślenia, konsekwencja realizacji założeń, technika oraz umiejętność świadomego posługiwania się materiałem roślinnym.

Dwa poziomy egzaminowania – dyplom, który potwierdza kompetencje
Kwiatowe Dyplomy nie kończą się na szkolnym świadectwie. Egzamin ma dwustopniową formułę. Pierwszy poziom stanowi egzamin branżowy Kwitnących Horyzontów, przeprowadzany w oparciu o standardy i zasady oceniania Florint. Drugi to egzaminy zawodowe Izby Rzemieślniczej – czeladniczy dla florystów oraz mistrzowski dla uczestniczek programu Mistrz Florystyki. To istotny element filozofii szkoły. Dyplom ma być nie tylko symbolicznym zakończeniem edukacji, ale również realnym potwierdzeniem przygotowania do pracy w zawodzie.

Arboretum – naturalna scenografia
Trudno wyobrazić sobie dla Kwiatowych Dyplomów lepszą przestrzeń niż Arboretum Wojsławice. Ogród, sezonowy materiał roślinny i otaczająca natura stały się naturalną scenografią egzaminu i wystawy. Szczególne podziękowania Monika Bębenek skierowała pod adresem prof. Zygmunta Kąckiego za zaproszenie do współpracy i możliwość realizacji Kwiatowych Dyplomów w Arboretum Wojsławice. – Dziękujemy za otwartość na połączenie świata ogrodu, edukacji i współczesnej sztuki florystycznej oraz za stworzenie przestrzeni, w której te trzy światy mogły spotkać się w tak wyjątkowy sposób.

Po zakończeniu egzaminów powstała wystawa prac dyplomowych, dostępna dla publiczności przez cały tydzień. Oglądało ją wielu gości – miłośnicy ogrodów, roślin i kwiatów, a także osoby, którym szczególnie bliska jest sztuka florystyczna.

Anna Pawliczko

Przez 18 lat redaktorka prowadząca fachowych czasopism florystycznych („Katalog Florysty”, „Florysta”, „Kwiaty do Ślubu”, „Ślubne wiązanki i dekoracje” oraz „Florystyka Funeralna”). Autorka kilku tys. artykułów i wywiadów. Pełne bio.